[ سوره المؤمنون ‹ 23 › : آيات 112 تا 116 ] قالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ ‹ 112 › قالُوا لَبِثْنا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْئَلِ الْعادِّينَ ‹ 113 › قالَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ‹ 114 › أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَأَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ ‹ 115 › فَتَعالَى اللَّه الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِله إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ ‹ 116 › ترجمه : 112 - ( خداوند ) مىگويد چند سال در روى زمين توقف كرده‌ايد . 113 - در پاسخ مىگويند : تنها به اندازه يك روز يا قسمتى از يك روز ! از آنها كه مىتوانند بشمارند سؤال فرما . 114 - مىگويد ( آرى ) شما مقدار كمى توقف كرديد اگر مىدانستيد ! 115 - ولى آيا گمان كرده‌ايد كه ما شما را بيهوده آفريده‌ايم و به سوى ما باز گشت نخواهيد كرد ! 116 - پس بزرگتر و برتر است خداوندى كه فرمانرواى حق است ( از اينكه شما را بى هدف آفريده باشد ) معبودى جز او نيست و او پروردگار عرش كريم است . تفسير : كوتاهى عمر اين جهان از آنجا كه در آيات گذشته بخشى از مجازات دردناك دوزخيان آمده بود در تعقيب آن در اين قسمت از آيات نوعى ديگر از مجازاتهاى روانى آنها كه به صورت سرزنشهاى الهى است مطرح شده :